Otago – Dunedin
Jenny, of je Paddestoelen of Knoflook wilt! schreeuwt het door de zaak. Midden in een niets zeggend dorp zitten we in het enige restaurant anex Casino te eten met nog een Nederlands paar.
Hoe is het mogelijk dat je zoveel Nederlanders tegenkomt?
Vandaag rijden we het laatste stukje van de Caitlins.
Van Balclutha naar Dunedin. Balclutha is een dorp van niets. Er gebeurt ook helemaal niets. Zelfs de grasmaai-shop is dicht. Dat betekent wel iets wat grasmaaien is de grootste hobbie van de Nieuw Zeelanders.
Leuker is Dunedin. Een grotere studentenstad met een klein centrum. Een nogal afgelegen centraal station en met veel kerkjes. ‘s avonds eten we bij Bacchus, een wijnerij bij het grote plein van de stad. Ook vlakbij een andere restarant “A cow named Bertha” schijnt ook iets bijzonders te zijn. Het mooie treinstation van Dunedin is de moeite waard om te bekijken. Een oud gebouw dat nog steeds dienst doet als station. Hoewel er erg weinig treinen vertrekken.
Door de lange grintweg op de catlins heeft onze camper avernij opgelopen. We bellen de wegenwacht zodat we dit weekend nog verder kunnen rijden. We zijn op tijd terug voor het zien van de Blue pinguins welke rond 10 uur uit het water komen om de dag bij te praten. Er zijn een heleboel mensen op afgekomen.
Van Vrienden hoorden we dat bij deze Pilot Beach honderden pinguins het strand op komen maar vanavond zijn het er erg weinig. Ze lopen ook zomaar de weg op waar de auto’s rijden. We vinden het vreemd dat dit politiek stukje land niet wordt beschermd tegen de mens. Ook voelen we ons schuldig voor het feit dat de natuur zo weggedrongen wordt door de mens.
Gerelateerde posts:
Reageren: