Lendfers.com

Half december vertrekken we samen met Tijn (3) en Maxime (2) op een grote reis. In 11 weken zullen via Shanghai naar Australië en Japan reizen. In Australie starten we in Sydney, daarna gaan we naar Tasmanie. Vanaf Melbourne zullen we via de Great Ocean Road naar Melbourne rijden en Kangaroo Island bezoeken. We vliegen vervolgens naar Cairns waar we met de camper de oostkust gaan ontdekken: het Great Barrier Reef, Fraser Island, Whitsunday Islands en The Blue Mountains. We eindigen in Sydney. Via NieuwZeeland vliegen we naar Japan, waar we oa. Tokyo, Kyoto, Nikko en Hiroshima zullen bezoeken. Begin maart komen we weer thuis.

(Update 03/09). Door het overlijden van opa zijn we vervroegd teruggekomen. In Japan zijn we nog niet geweest. De reisverhalen van Australië en Tasmanië zijn te lezen hiernaast, via het hoofdmenu.

Australie:

Voor andere reisverhalen over australië zie:

Echt een andere wereld. Dat blijkt al in de taxi waar de chauffeur halsbrekende toeren uithaalt en ondertussen lekker rochelt, spuugt en snuit. 

Ondanks de indrukwekkende skycrapers met neonreclame en moderne shoppingmalls is het echte China overal merkbaar. Kleine steegjes, waar potjes worden gekookt, de eenden aan een koordje hangen en ertussen de was droogt. De vele mensen die ons aanklampen om iets zinloos te verkopen (JW’s uitspraak van de dag is dan ook “Maybe later”). Mensen op de fiets, overal kleine winkeltjes en eetstalletjes en de nep starbucks, de nep nike winkel en de echte Mac Donalds (natuurlijk binnen 1 minuut gespot door Tijn: “He papa, ze hebben hier ook een frietmac!”). Het contrast is groot, maar hoort bij deze stad.

Het is koud en zonnig. De uitzichten vanaf 340 meter hoogte in de Jinmao tower in Pudong zijn waanzinnig en de tuinen van Yuyuan indrukwekkend. De souvenirsshops erom heen heel kitsch. The bund riverside met zijn grote statige gebouwen en oude stad (dajing Lu) zijn prachtig om te zien. 

En elke 5 minuten een paar zeer geinteresseerde chinezen in ons. Nou, eigenlijk in die 2 blonde jochies die we meeslepen. Als we er geld voor hadden gevraagd waren we nu rijk geweest, zoveel foto’s zijn er van ons gemaakt. Bij een bushalte met 50 vrouwen zijn we er maar even voor gaan staan. Toen max ook nog zwaaide en iets wat op bye bye leek brabbelde was het gejuich in peking te horen.

De mannetjes doen het trouwens geweldig. Tijn heeft heel ver gelopen, liep de hele dag liedjes te zingen en zag veel interessante dingen. Blijf het mooi vinden om de wereld door zijn ogen te volgen: hij ziet details die wij niet zien en past die nieuwe ervaringen naadloos in zijn eigen wereld in. De koi karpers bij een tempeltje zijn net Nemo en als je maar hard knijpt in de stokjes is het net een vorkje om mee te eten. Max zegt de hele tijd “wauw”, “fiets” en “auto”, maar is na een dagje nieuwe ervaringen ook weer heel blij met zijn vertouwde knorretje knuffel.  

Na aankomst gaan we naar Circular Quay, waar we prachtig uitzicht hebben op het Opera house en de Harbour bridge. Na een drankje op het terras bestaat ons kerstavond diner uit feestpannekoeken bij Pankcakes on the Rocks.
Op eerste kerstdag bezoeken we Sydney Aquarium. Eindelijk ziet Tijn haaien, waar hij het al maanden over heeft. Ze zijn erg indrukwekkend vanuit de tunnel onder het water. Je kunt ze bijna aanraken. De enorme manta’s en dugongs (never ever heared of..) zijn erg bijzonder, maar de topper wat betreft de mannen is Nemo, die lekker rondzwemt in het “great barrier reef”. Om de dierentuin compleet te maken bezoeken we ook het naastgelegen Wildlife World. Best oke, als je bedenkt dat verder alles dicht is in  Sydney (iedereen zit natuurlijk thuis met familie aan de kerstkangaroo).

Het zonnetje gaat schijnen en we genieten van een chardonnay-tje op het terras. Echt vakantie. Aan de haven zit het hoofdkantoor van de Rabobank. Niet verkeerd zo vlakbij al die restaurantjes en barretjes.
De Sydney Tower is dicht met kerst, maar JW heeft van te voren een kerstdiner gereserveerd in het Sydney Tower restaurant, compleet met Kerstman. Lekker eten met uitzicht op Sydney, niet verkeerd als kerstdiner!

Een korte vlucht brengt ons naar Hobart, de hoofdstad van Tasmanie. De tijd heeft hier echt stil gestaan, we wanen ons in Engeland in de jaren ’70. We hebben dan ook een “antique style” kamer in het hotel. Deze stijl kenmerkt zich door 30 jaar achterstallig onderhoud, bloemetjes badkamer en idem gordijnen.

De Hobart Salamanca market is wel erg geinig. Uit de omgeving komen mensen met zelfgebakken koekjes, jams, gehaakte kleedjes, mutsen en zelfgebreide sokken. Ken je dat brooddeeg nog waar we als kind poppetjes van bakten, nou dat verkopen ze hier als hot new items. De capuccino bij Maldini smaakt prima en we kopen een mooie piratenhoed voor Tijn en zelfgemaakte Tasmaanse bitterkoekjes.

Onze eerste bezienswaardigheid is Port Arthur. Dit is een oude gevangenis uit de tijd van de eerste kolonisten in Tasmanie. Het is mooi en goed bewaard. Opvallend is dat alles perfect georganiseerd is. Bij de ingang wacht je een warm welkom door een mevrouw die je precies adviseert welk ticket voor ons het best past, welke rondleidingen we kunnen doen etc. Niet echt avontuurlijk, maar wel heel aangenaam en onwijs aardig.

Via de Tasman Highway rijden we langs de oostkust. De uitzichten zijn echt waanzinnig mooi. Prachtige stranden, rotsformaties en bossen. In coles Bay, bij de ingang van het Freycinet National Park, eten we wat. We blijven 2 nachten in een stoere lodge midden in het park.

Hier doen we een paar waanzinnige korte wandelingen. Het is echt een avontuur, we klimmen op rode rotsen en lopen langs kliffen en prachtige kusten. Tijn vindt het echt heel cool en Max hobbelt supergoed mee. Op de “friendly beaches” pootjebaden we lekker en genieten van de zon. De kleintjes zijn helemaal in hun hum. Max leert weer een nieuw woordje: “nat” en Kim probeert Tijn antwoord te geven op de vraag waarom morgen morgen is en niet vandaag.

Vandaag doen we een van de mooiste wandelingen van “Tassie” over het schiereiland Freycinet, door de Eucaliptus bossen. Het is een wandeling van zo’n 1,5 uur en de kids doen het heel goed. We hebben een rugdrager mee die we wel gebruiken, maar dat is omdat Max is gevallen. Niks ernstigs, een schrammetje. Een mooie pleister van Winnie de Pooh doet veel goed en dan bij pap in de rugdrager. Het uizicht op de Wine Glass Bay is er een om niet te vergeten.

12►

Hallo Allemaal! We zitten nu midden in het regenwoud in Tasmanie en een echte lodge vlakbij de hoogste berg van Tasmanie Cradle Mountain. Lemonthyme. We hebben helaas geen bereik met de mobiel, dus even een berichtje om jullie allemaal een gelukkig en gezond 2009 toe te wensen!

Tasmanie schema