Lendfers.com

Weer die speciale doordringende geur. Vanochtend gaan we naar Wai o Tapu thermal Wonderland. Hier hebben ze kokende modder pools en geisers. http://www.rotoruanz.com/.

De zogenaamde Lady Knox geiser wordt door middel van zeep een handje geholpen. Erg veel toeristen hier, maar het park is ook wel indrukwekkend. Verschillende kraters, meren in veel verschillende kleuren. Zo hebben ze hier een champagne pool met rode rad, knalgeel zwavel en witte sillicium afzettingen. Waanzinnig apart!

kmstand 1294km

Nieuwzeeland heeft erg veel weg van Engeland. Toch hebben de Nieuwzeelanders een soort relaxedheid, gemixed met gezelligheid. De snelwegen zijn zeer bochtig, soms kun je maximaal 25km per uur rijden. Het is erg schoon. Het gras wordt hier ook altijd gemaaid. Nieuwzeelanders houden van tuinieren, ook al is het langs de snelweg.

Vandaag zijn we vanuit Waikite richting Taupo gereden. Een route langs veel boomgaarden. Onderweg is overal fruit en groente te koop, vooral kiwi’s! Ook passeren we een gebied met wijngaarden. We stoppen bij het Morton Wine Estate, gebouwd in kaapse stijl. Herkenbaar van onze Zuidafrika reis (wijnroute). Het wijnproeven is erg leuk, de verkoper weet ons helemaal enthousiast te maken en de wijn smaakt heerlijk. We slaan een paar goede flessen in.

Verderop stoppen we bij de Huka Falls, de beroemdste watervallen van Nieuw Zeeland. Ze zijn groot en breed maar niet zo hoog. Van een afstandje kijken we even toe en rijden daarna weer door. hebben we stoer gewaterrafd bij de huka falls (Hukajet). Echt Vet! Leuk stadje dat Taupo http://www.laketauponz.com/

Vandaag zijn we om kwart over 5 opgestaan om een van de mooiste dagwandelingen van nieuwzeeland te doen, de Tongariro Crossing.

De tocht gaat dwars tussen twee grote vulkanen door in het Tongariro National Park en begint bij een landschap dat lijkt op de maan (tenminste dat denken we, op de maan zijn we nooit geweest). De wandeling is bijna 19km en begint bij Mt Tongariro in het noorden en eindigt bij Mt Ngauruhoe in het zuiden. Het hotel schuin aan de overkant brengt ons weg en haalt ons weer op. Super deal.

We zijn een van de eerste ‘s ochtends vroeg. Het is een mega populaire wandeling en dat merken we smiddags als het zwart is van de mensen. Nu rond 6:00uur is het nog rustig en kunnen we mooie foto’s maken.

We moeten een stuk klimmen om bij de red crater te komen. Een giga grote rode krater die rookt en stoomt. De uitzichten hier zijn ademenemend. Allereerst de red crater zelf, vulkanisch rood met geel en daaronder de felgroen-blauwe Emerald Lakes. Deze lijken op zwembaden, maar dat is geen optie, ten zij je een chemische peeling wenst.

Na de emeral lakes komt nog een groot “blue lake”. De grond waarop we staan is heet. Je kan hier zomaar brandwonden oplopen.

Hier besluiten we even te gaan lunchen. Waanzinnig gaaf uitzicht van bovenaf op deze azuurblauwe meertjes. We zitten lekker uit te rusten als er stoom uit de grond komt. Heel aparte gewaarwording om tussen het vulkanisch landschap te zitten. We hebben ook wel heel veel geluk met het mooie weer. Dit komt nml niet vaak voor dat het hier boven stralend weer is.

Uiteindelijk komt de tocht uit in een soort regenwoud. Het is een pittige tocht en dat van die 19km wiste we van te voren niet, maar echt zo zo indrukwekkend deze wandeling.

Het laatste stuk van het Noordereiland is een behoorlijk eind van de Tongariro National Park naar Wellington. Wellington is een leuke stad. Helaas is het slecht weer vandaag; veel wind en erg veel regen. Maar ideaal voor een bezoek aan het Te papa museum. Enorm groot met veel historie van Nieuw Zeeland en informatie over geologie. Hier krijg je bijvoorbeeld te horen dat er miljoenen jaren geen zoogdieren hier op het land geleefd hebben. De eerste zoogdieren zoals konijnen zijn door de Europeanen geintroduceerd. Vreemd eigenlijk dat dit eiland zo lang zo gescheiden zich heeft kunnen ontwikkelen van de rest van de wereld. Ook erg interessant om te zien hoe het Nieuw Zeelands landschap zich in de eeuwen heeft ontwikkeld. Het Westelijk landschap zoals de fjorden is 570 miljoen jaar oud. Da’s best wel een hoop zeg maar.

Hierna wandelen we door de stad en bezoeken de parlementsgebouwen, gaan met een oud trammetje naar een uitzichtspunt, winkelen wat en JW krijgt eindelijk zijn Ipod werkend, dat betekent muziek ! ‘s Avonds borrelen we in Courtenay Place, de uitgaanswijk en gaan daar ook eten. Erg geslaagd.

kmstand 1823km

Gusty Weather. Zo typeert de Press, het lokale nieuwsblad de komende 3 gure koude dagen. We besluiten Abel Tasman National Park over te slaan. Onwijs jammer want dit schijnt erg gaaf te zijn. Maar het regent de gehele dag. We rijden de Queen Charlotte route door de Marlborough Sounds. Toch nog erg mooi met al die wolken. Een soort misty mountains langs de kust.

We volgen de route m6 vanuit Picton naar Westport en dan naar het Paparoa National Park. Hele mooie route. Ontelbare schapen hier en ondanks de mist zijn de kleuren echt practhig.

Een lange tocht door eindeloze, eenzame landschappen met veel heuvels en schapen rijden we richting Westport. Hier doen we boodschappen en besluiten te overnachten in Punakaiki, vlakbij de pancakerocks. De camping is erg mooi en heerlijk aan de zee. Kunnen we mooi de volgende ochtend een rond rennen op het strand.

De Pancake rocks zijn heel bijzonder om te zien. Jammer van de met bakken naar beneden vallende regen. We besluiten om door te rijden langs Hokatika, een klein dorpje. Vanwege het weer bezoeken we hier een Kiwi wildlife museum. Hier kunnen we dus eindelijk kiwi’s zien (welke ? de vogels dit keer !). Ze zijn heel snoepig, echt leuk.

Onderweg rijden we langs de kust en zien we ineens een oerwoud. Heel maf want het is redelijk koud. Maar regen genoeg hier.

We lunchen hier met real english cake en rijden door naar het Franz Josef Glacier dorp onderaan de Glacier op beter weer. We boeken een Heli Hike voor de eerstvolgende vlucht. Waarschijnlijk overmorgen. Even dus vakantie, rustig boekje lezen en wat spelletjes doen. ‘s Avonds eten we bij een goed restaurant in de stad en lezen nog wat in de camper. Het blijft hozen.

Ergens lezen we dat hier gemiddeld 7 meter regen valt per jaar. Dat verbaast ons niets.