Naar Nha Trang

woensdag 13 september 2000 van Jan-Willem
Geotag Icoon Reacties »

Vandaag wacht ons een lange bustocht naar Nha Trang, 11 uur. We vertrekken al om 6 uur. Gisteravond hebben we nog even gevraagd of er dan al wel ontbijt is. Ja, de man achter de receptie gaat persoonlijk wat maken. In de hal blijken allemaal mannetjes te slapen die snel opstaan en druk heen en weer rennen. Na 15 minuutjes maar even gevraagd naar het ontbijt. Ja dat komt er aan. De bus blijkt te vertrekken om 6.30. Nou deze dag begint goed. Maar goed, zo gaan de dingen hier. De bus stuitert en hobbelt ons richting zuiden.

We rijden over highway 1, de belangrijkste snelweg van het land. Eigenlijk is het maar en smal weggetje met zeer slecht asfalt en heel veel kuilen. Maar zoals JW het positief bekijkt, de bus doet het tenminste. En het uitzicht is goed, er is veel te zien, hutjes, palmbomen, marktjes, veel zoutwinning langs de kust. Onderweg eten we wat rijst, goed voor de maag, bij een restaurantje. De WC hier is eigenlijk van het huis dat erbij hoort. Wil je je handen wassen, doe je dat in de badkamer van de eigenaar. Om 18uur is het al donker. Rond een uur of 19uur komen we aan in Nha trang en het regent. Dat is minder, dit is dé badplaats van Vietnam. In de LP zoeken we een hotel op met zwembad. Als we worden afgezet bij een hotel van de touroperator proberen we los te komen van al die mensen die allemaal iets van je willen en lopen naar het Viet Dong hotel.

We constateren dat ook Nha Trang een overschot aan cyclo-rijders heeft.We nemen een eersteklas kamer met uitzicht op het water. De 2de klas kamers zijn precies hetzelfde, maar missen het uitzicht. Voor een eersteklas kamer heeft ook deze badkamer een putje en een douche naast de plee. Handig voor het wc-papier. We eten wat in het hotel. Er is een bruiloft aan de gang en er speelt een traditionele band. Instrumenten zijn harpen, harken en andere exotische instrumenten


Poncho

vrijdag 15 september 2000 van Jan-Willem
Geotag Icoon Reacties »

Het regent. We huren wat fietsen voor een dollar en gaan de stad onveilig maken. Poncho op en racen maar. Zo langs de kust richting het noorden komen we direct terecht in de krottewijken. Hier hadden we niet op gerekend.

Een krottewijk aan het strand. Oops. Allemaal mensen komen om ons heen staan. Op dat moment voel je je echt een vette toerist. Een prooi voor handel. We keren snel om en fietsen naar de Thap Ba Ponagar Cham Towers. Een hele mooie oude tempel uit het jaar 781 na christus.

We parkeren de fietsen en worden direct belaagd door bedelaars die op de trappen zitten. Tourist entreeprijs is 4000 dong, fietsen parkeren 20.000dong. Hmm, we doen iets fundamenteels verkeerd. Helaas komen we daar pas achter als we teruglopen. Maar goed, de Torens. Die zijn erg mooi, heel oud. De binnenkant is mooi, alle muren zijn zwart van de wierook en er staat een groot boeddhabeeld.


Boedha

vrijdag 15 september 2000 van Jan-Willem
Geotag Icoon Reacties »

Na de Cham Towers gaan we naar de Long son Pagoda. Een megagroot wit boeddha beeld op een berg. Vergezeld van een jonge monik beklimmen we de 152 trappen. Dat is vermoeiend. De zon is inmiddels gaan schijnen. We bekijken het boeddhabeeld. Een van de jonge monniken probeert kaarten te verkopen voor het belachelijke bedrag van 50.000 dong.

We gaan met een oudere monnik mee naar hun klooster Via een paadje met vuilnis komen we aan bij een andere tempel. Hij laat ons dragon fuit zien, een oude klok, de uitzichten op Nha Trang. Rijstvelden en kokonootbomen en de Eucaliptaboom. Deze is goed tegen een verstopte neus. Kim krijgt een special behandeling op haar voorhoofd aangezien ze nog niet helemaal top is. Voor de kleine rondleiding in het klooster vraagt hij $10. We hadden het kunnen weten.

Ze zijn pas net communistisch af, maar dat kapitalisme hebben ze toch al goed onder de knie.


Duiken in Nha Trang

zondag 17 september 2000 van Jan-Willem
Geotag Icoon Reacties »


Vandaag is het prima weer. Na twee uurtjes zijn we gigantisch rood. We zwemmen de hele dag en informeren bij het strand om een try a dive te doen bij de Blue Diving school. Een aardig engels meisje overtuigt ons direct van hoe gaaf het is en we besluiten de volgende dag te gaan.

De volgende ochtend staat we om 8:00 uur bij de duikschool. Met de bus worden we naar de have gebracht en van daar naar het Ebony island. Onderweg krijgen we uitleg en trekken we ons pak aan. Kim gaat als eerste met de instructeur, daarna JW. Het ademen door zo’n slurf voelt niet echt prettig en we zijn bang dat onze oren niet kunnen klaren onder water. We springen het water in. Joël, de instructeur houdt je arm vast om te checken of je rustig bent en alles goed gaat. Het is hier echt zo mooi. Het klaren gaat goed en het ademen ook. Dit is echt geweldig. We blijven 45 minuten onder water en ongeveer 9.5m diep. We zwemmen zelfs door kleine grotten. Het is wel moeilijk om goed in balans te blijven.

Als je dit alles om je heen ziet, met 28 graden water, voel je je net in een aquarium. Als een visje. Na nog een tweede duik vaart de boot terug en zonnen we nog wat. We zijn inmiddels knalrood, maar ons devies is: Wat rood is, wordt bruin. De rest van de dag dobberen we nog wat in het zwembad en raken niet uitgepraat over het duiken, we vonden het allebei echt fantastisch. Volgend jaar gaan we zeker een cursus doen om onze Padi’s te halen. ’s avonds begeven we ons naar het Sinh café om onze bus naar Dalat te boeken. Sinh is een maffia reisorganisatie die in elke stad een café heeft. Ze zorgen dat je daar moet boeken en zetten je ook bij hun hotel af. Er zijn in totaal 5 café’s. Saigon Sinh café I, Dalat enz. tot en met Hanoi Sinh Café V. Slim systeem en het werkt goed. Helaas krijgen anderen die zich niet bij hun aansluiten geen kans.


Po Klong Garai

maandag 18 september 2000 van Jan-Willem
Geotag Icoon Reacties »

Vandaag weer een flinke bustocht. Zeven uur naar Dalat. Precies om 800h worden we bij het hotel opgepikt. Via de kustweg rijden we naar het zuiden. De weg is hier wel goed en dus hebben we tijd om elekker te lezen. Buiten zien we de gebruikelijke taferelen. Winkeltjes, hutjes, brommers met alles erachterop.

Een opsomming: een 2persoons bed, compleet bankstel, 10 vogelkooien met vogels, varkens, 4 personen, stalen buizen van 5 meter, glasplaten van 2 bij 1. Televisies, 5 zakken rijst, 40 dozen eieren. Je kunt het zo gek niet bedenken.

De eerste stop is bij de Po Klong Garai Cham Towers. Deze staan boven op een klein bergje. We maken snel een paar foto’s en drinken een colaatje. De 2de stop inmiddels rijden we al een beetje in de bergen erg mooi is bij de Mya-waterbrouwerijen. Ook dit zijn vriendjes van Sinh café. Vandaar dat we hier ook gaan lunchen. Vietnam is echt een land waar iedereen vriendjes heeft die iets hebben wat zijzelf niet hebben. Zo helpen ze elkaar allemaal. Best mooi en handig natuurlijk.


Dalat

maandag 18 september 2000 van Jan-Willem
Geotag Icoon Reacties »


Een klein jochie komt naar ons toe en probeert cola te verkopen. Hij is denk ik 5 jaar en zijn eerste woordjes engels zijn: Wanna buy drink. Wat kunnen die zielig kijken zeg!

Boven in de bergen zijn de wegen compleet overstroomd. Fietsers en karren komen er niet doorheen. Het moet hier noodweer geweest zijn. Zo iets als in de Mekong Delta, zoals we op internet gelezen hebben (gelukkig zijn wij er al geweest)Om 15:00u komen we in Dalat aan.

Een mooie plaats met meertjes en veel oude franse statige huizen. Er is zelfs een golfbaan midden in de stad. Waarschijnlijk de enige van heel Vietnam .

Dalat wordt ook wel het petit Paris genoemd. Er is zelfs een kleine eiffeltoren, die dienst doet als uitzendmast.

De bus stopt bij het Pacific hotel. Wat een vreemde naam voor een hotel, op 2000 meter hoogte. Maar goed, de kamers zijn $5, maar het is niet extreem vies. We besluiten te gaan eten bij het Rong Hoa restaurant.

Dolf de Vries schrijft hierover in zijn boek dat de eigenaar een Nederlandse schoonzoon heeft en daar graag overpraat. En inderdaad we zitten nog niet of de beste man komt met zijn fotoboek aanzetten. Hij heeft werkelijk mooie foto’s van Nederlandse rijtjeshuizen. Hij vertelt dat hij de herfst zo mooi vind. Dat kennen ze hier natuurlijk niet. Erg leuk om te horen “eet smakelijk”, “heel mooi”, “dankjewel”. Hierna drinken we wat in het café. We zien voor het eerst Vietnamese meisjes roken en drinken



Nha Trang